لطفادراینجافقط یادداشت بگذارید

 

نویسنده : در تاريخ جمعه ششم آبان 1390

تنهایی ام را با تو قسمت میکنم , گسترده تر از عالم تنهای

نویسنده : در تاريخ چهارشنبه بیست و ششم آبان 1389

نویسنده : در تاريخ جمعه بیست و پنجم فروردین 1391

انسان با سه بوسه تکمیل می شود
1-بوسه مادر که با ان پا به عرصه خاکی می گذاریم
2-بوسه عشق که یک عمر با ان زندگی می کنی
3-بوسه خاک که با ان پا به عرصه ابدیت می گذاری

نویسنده : در تاريخ چهارشنبه بیست و یکم دی 1390

یک روز یک پسر تنها تو خیابون نشسته بود و تو فکر گذشته ها غرق شده
بود گذشته هایی که واسش خیلی عزیز بودند
ناگهان عابر پیاده ای که از جلوش رد میشد ، توجه ش رو جلب کرد
اون عابر پیاده یک دختر زیبا رو بود
یه لحظه تصمیمش رو گرفت و از جاش بلند شد
میخواست با اون دختر درد و دل کنه اما یاد گذشته ها به او
این اجازه رو نمیداد
نا امیدتر از قبل ، بدون هدف تو خیابونا به راه افتاد
رفت و رفت ورفت تا به یک چشمه رسید
مدتی عکس خودش رو تو آب نگاه کرد و دید این چند روزه با خودش چیکار کرده ، آبی به سر و صورتش زد با خودش فکر کرد فقط این آب زلاله که میتونه درد وغمشو بشوره
زیر سایه یک درخت پر شاخه وبرگ نشست

بعد از کمی استراحت ، انگار دوباره متولد شد . پر انرژی از جاش بلند شد و از داخل آب رد شد و

نویسنده : در تاريخ دوشنبه نوزدهم دی 1390 [ادامه مطلب]

نویسنده : در تاريخ سه شنبه ششم دی 1390

نویسنده : در تاريخ سه شنبه بیست و دوم آذر 1390

نویسنده : در تاريخ دوشنبه بیست و یکم آذر 1390

 

 

 

 

 

نيمروز هژدهم مي ٢٠٠۵، دراکولاي آشفته يال از ديار هزارويکشب افسانه ها به دل کوچه هاي چارقلعه (وزيرآباد) کابل آمد و دم دروازه يکي از خانه هاي کاهگلي زانو خواباند. خونخواه تشنه، پنجه بر گردن نازکتر از شيشه غرفه هاي بانک خون ساييد. او قرباني تازه ميخواست. از آنجايي که دراکولاي "بيگناهتر" از فرشته نميتواند، اينسوي روزنه هاي تنگ پا گذارد، بايد شکار را نزد خويش فراخواند.

نویسنده : در تاريخ جمعه هجدهم آذر 1390 [ادامه مطلب]

نویسنده : در تاريخ یکشنبه پانزدهم آبان 1390

نویسنده : در تاريخ یکشنبه پانزدهم آبان 1390

نویسنده : در تاريخ شنبه هفتم آبان 1390

نویسنده : در تاريخ شنبه هفتم آبان 1390

نویسنده : در تاريخ سه شنبه سوم آبان 1390

سلام خدای خوبم سلام همدم تنهاییام چه خبرازاسمون؟ازستاره ها؟هنوزهیچ ستاره ای بهم نخورده؟هنوزهیچ شهاب سنگی اماده نشده تاخودشوپرت کنه روی زمین؟ازماه زشتمون چه خبر؟ماه گلایه ازین داره که وقتی ابرامیرن پشتش قایم میشن زشت میشه دانشمندان روی زمینم که کشف کردن زشتترین سیاره ی روی زمین ماهه یه فکری بحالش بکن گناه داره.خورشیدتم که معلوم نیس کدون طرفیه3ماه اونقدرمیتابه که جزغاله میشیم3ماهم اوتقدرسرده که منجمدمیشیم امابگردم خودتوکه بهش یاددادی یه6ماهی باهامون راه بیاد.                             جداازین حرفابهت بگم اگه تورونداشتم چکارمیکردم؟تنهاییاموباکی پرمیکردم؟واسه کی قلم دستم میگرفتموروی کاغذخط خطی میکردم؟درسته به نمازروزهامون احبیاجی نداری امامگه نداشتمت بخاطرکی1ماه روزه میگرفتم؟صبح وظهروشب نمازمیخوندم؟ولی شرمندم چون میدونم ازبزرگواریه زیاده که حداقل یه چن تاازنمازروزه هامونوقبول میکنی اخه ماادماعادت غیبت داریم عادت دروغ داریم عادت تهمت داریم عادت داریم زرق وبرق دنیارونگاه کنیم عادتای زشتیکه...چی بگم؟؟؟وقتی میایستیم به نمازتازه یادمون میفته پولامونوکجاگذاشتیم یه وقت نکنه گوشی زنگ بخوره نفهمیم به خودت قسم شرمندم اشرف مخلوقاتت شده اشرف شیطونا اماتوبازم ازمهربونیه زیادت شب به چشمون خواب میدی صبح بایه نفس تازه ماروازخواب بیدارمیکنی اخ اخ چه کنیم که ماادماچقدربی چشموروییم بعدازکلی گناه میای بایه تلنگرماروبه خودمون بیاری بهت میگیم این رسمشه؟اگه کمکمون نکنی دیگه سراغت نمیام وتودوباره بهمون فرصت میدی تاازنوشروع کنیم ماهم طبق معمول بی چشمورو     خدایاواقعاخسته نمیشی؟؟....میگن چوب خداصدانداره وقتی میخوری دوانداره          خدایاقسمت میدم به14معصوم قسمت میدم به12خورشیدت خلاصه قسمت میدم به ادمای خوبت به اوناییکه عاشقشونی نکنه یه روزچوبه نصیب مابشه؟؟؟                           قربونت برم مواظب همه ی مابنده های بی خیروبرکتت باش                قربانت:بنده ی حقیروبی چیزت شیما

نویسنده : در تاريخ سه شنبه سوم آبان 1390

رهگذری بیش نیستم.درگذر زندگی.عابرپیاده

منم تنهاورهگذری که بایدمسیرطولانی رادرراه پرپیچ وخم طی کند.انگارکه به خودوجوانیش قول داده که اورااستوارکند حال این مسیرخواه سخت

             

نویسنده : در تاريخ دوشنبه دوم آبان 1390

نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى سياهى چادرم، دل مردهايى كه چشمشان به دنبال خوش‏رنگ‏ترين زن‏هاست را مى‏زند.
نمى‏دانيد چقدر لذت‏بخش است وقتى وارد مغازه‏اى مى‏شوم و مى‏پرسم: آقا! اينا قيمتش چنده؟ و فروشنده جوابم را نمى‏دهد؛ دوباره مى‏پرسم: آقا! اينا چنده؟ فروشنده كه محو موهاى مش‏كرده و آرايش زن ديگرى است و حالش دگرگون شده ، من را اصلاً نمى‏بيند. باز هم سؤالم بى‏جواب مى‏ماند و من، خوشحال، از مغازه بيرون مى‏آيم.
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى مردهايى كه به خيابان مى‏آيند تا لذت ببرند، ذره‏اى به تو محل نمى‏گذارند و نگاهت نميکنند .
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى شاد و سرخوش، در خيابان قدم مى‏زنيد؛ در حالى كه دغدغه اين را نداريد كه شايد گوشه‏اى از آرايشتان ، پاك شده باشد و مجبور نيستيد خود را با دلهره، به نزديك‏ترين محل امن برسانيد تا هر چه زودتر، زيبايى خود را كنترل كنيد؛ زيبايى از دست رفته‏تان را به صورتتان باز گردانيد و خود را جبران كنيد.
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى در خيابان و دانشگاه و... راه مى‏رويد و صد قافله دل كثيف، همره شما نيست.
چه لذتى دارد وقتى جولانگاه نظرهاى ناپاك و افكار پليد مردان شهرتان نيستيد.
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى كرم سر قلاب ماهى‏گيرى شيطان براى به دام انداختن مردان شهر نيستيد.
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد وقتى مى‏بينى كه مى‏توانى اطاعت خدايت را بكنى؛ نه هوايت را.
چه لذتى دارد وقتى در خيابان راه مى‏رويد؛ در حالى كه يك عروسك متحرك نيستيد؛ يك انسان رهگذريد.
نمى‏دانيد؛ واقعاً نمى‏دانيد چه لذتى دارد اين حجاب!
خدايا! لذتم مدام باد.

نویسنده : در تاريخ شنبه بیست و سوم مهر 1390

من از خدا خواستم …

من از خدا خواستم که پلیدی های مرا بزداید
خدا گفت : نه
 

  آنها برای این در تو نیستند که من آنها را بزدایم .بلکه آنها برای این در تو هستند که تو در برابرشان پایداری کنی

من از خدا خواستم که بدنم را کامل سازد
خدا گفت : نه

 روح تو کامل است . بدن تو موقتی است

من از خدا خواستم به من شکیبائی دهد
خدا گفت : نه

  شکیبائی بر اثر سختی ها به دست می آید. شکیبائی دادنی نیست بلکه به دست آوردنی است


من از خدا خواستم تا به من خوشبختی دهد
خدا گفت : نه

  من به تو برکت می دهم
خوشبختی به خودت بستگی دارد

من از خدا خواستم تا از درد ها
آزادم سازد
خدا گفت : نه

  درد و رنج تو را از این جهان دور کرده و به من نزدیک تر می سازد

من از خدا خواستم تا روحم را رشد دهد
خدا گفت : نه

  تو خودت باید رشد کنی ولی من تو را می پیرایم تا میوه دهی

من از خدا خواستم به من چیزهائی دهد تا از زندگی خوشم بیاید
خدا گفت : نه

من به تو زندگی می بخشم تا تو از همۀ آن چیزها لذت ببری

من از خدا خواستم تا به من کمک کند تا دیگران را همان طور که او دوست دارد ، دوست داشته باشم
خدا گفت : … سرانجام مطلب را گرفتی

  امروز روز تو خواهد بود
آن را هدر نده

باشد که خداوند تو را برکت دهد…

برای دنیا ممکن است تو فقط یک نفر باشی ولی برای یک نفر، تو ممکن است به اندازۀ دنیا ارزش داشته باشی

داوری نکن تا داوری نشوی . آنچه را رخ می دهد درک کن و بدان که برکت خواهی یافت

 

نویسنده : در تاريخ شنبه بیست و سوم مهر 1390

گفتم: خدایا از همه دلگیرم گفت: حتی از من؟

گفتم: خدایا دلم را ربودند  گفت: پیش از من؟

گفتم: خدایا چقدر دوری    گفت: تو یا من؟

گفتم: خدایا تنها ترینم       گفت: پس من؟

گفتم: خدایا کمک خواستم  گفت: از غیر من؟

کوله بارم بر دوش، سفری باید رفت،

سفری بی همراه،

گم شدن تا ته تنهایی محض،

یار تنهایی من با من گفت:

هر کجا لرزیدی،

از سفرترسیدی،

تو بگو، از ته دل

من خدا را دارم...

شاید این چند سحر فرصت آخر باشد که به مقصد 

برسیم!

 

نویسنده : در تاريخ سه شنبه نوزدهم مهر 1390

 

داستان زیبای دو برادر مهربان

دو برادر با هم در مزرعه خانوادگی كار می كردند كه یكی از آنهاازدواج كرده بود و خانواده بزرگی داشت و دیگری مجرد بود .
شب كه می شد دو برادر همه چیز از جمله محصول و سود را با هم نصف می كردند . یك روز برادر مجرد با خودش فكر كرد و گفت :‌
(( درست نیست كه ما همه چیز را نصف كنیم . من مجرد هستم و خرجی ندارم ولی او خانواده بزرگی را اداره می كند . ))
بنابراین شب كه شد یك كیسه پر از گندم را برداشت و مخفیانه به انبار برادر برد و روی محصول او ریخت .
در همین حال برادری كه ازدواج كرده بود با خودش فكر كرد و گفت :‌(( درست نیست كه ما همه چیز را نصف كنیم . من سر و سامان گرفته ام ولی او هنوز ازدواج نكرده و باید آینده اش تأمین شود . ))
بنابراین شب كه شد یك كیسه پر از گندم را برداشت و مخفیانه به انبار برادر برد و روی محصول او ریخت .
سال ها گذشت و هر دو برادر متحیر بودند كه چرا ذخیره گندمشان همیشه با یكدیگر مساوی است . تا آن كه در یك شب تاریك دو برادر در راه انبارها به یكدیگر برخوردند . آن ها مدتی به هم خیره شدند و سپس بی آن كه سخنی بر لب بیاورند كیسه هایشان را زمین گذاشتند و یكدیگر را در آغوش گرفتند

نویسنده : در تاريخ یکشنبه هفدهم مهر 1390